Nevou e nevou

Se durante toda a semana que agora remata caeron algunhas nevaradas, o de entre o xoves e o venres foi espectacular. O bo foi que Regensburg e Passau quedaron ben fermosas de branco. O malo, que é un noxo ir ó traballo en bici tragando folerpas de neve e sen ver o camiño, tanto que unha roda escorreu e levei unha boa cuada que ainda me doe (tranqui papá, levaba o casco que me agasallaches, mágoa non levalo no traseiro). O bo é, que contra o que se poida pensar, a neve cae cando as temperaturas son moderadas, ver lucir o sol en Baviera pola fiestra non é unha grande nova, fóra pode estar por debaixo de -5ºC. O malo é que o tráfico estivo moi perxudicado, o bo é que viaxei en tren, vendo a Baixa Baviera demudada nunha alba Siberia, Sibaviera, brancos campos, ceo, luz, todo. O bo é que Anniña e eu mercamos un trineo de madeira e fomos xogar ás camposas, coa ilusión dos nenos pequenos, saudando ós bonecos de neve. O malo é que había sen esaxerar medio metro de espesor de branda neve, e o trebello espetábase sen remedio sen querer avanzar un metro. O bo é que case nos dou igual, mollados os calcetíns, risos no branco. O malo é que as temperaturas subiron, cae un orballo grisallo e a neve funde, deixando todo enchoupado e lamacento, baixando os regos derrotados. O domingo deixou os seus restos, emporcallados, xa non brancos, arrombados na beira das rúas, montículos grises e marróns derreténdose, desangrándose en auga, e o trineíño que non é Rosebud agardando mellor ocasión no faiado.