Ecos de himnos con música de vento

Imaxe tirada de aquí

Non podo deixar de comentar a "polémica" do día. Como sabedes, onte xogaron a Final da Copa da Súa Maxestade El-Rei (nome completo) en Valencia o FC Barcelona e o Athletic de Bilbao. Parece ser que puxeron o himno español e que a meirande parte de ámbalas aficións o asubiaron e apouparon. TVE tapou o feito e non o retransmitiu en directo, senón en diferido en versión "capada": dérono no descanso mais co son ambiente baixado, de xeito que os asubíos non se oíron.

Parece que tódalas partes están de acordo en que o de TVE foi censura e manipulación, alén dunha trapallada. Daquela non vamos insistir no tema. Seica xa botaron o responsable.

O caso é que a todos os siareiros dos dous clubes os tildaron de antiespañois e antidemócratas, amén de hipócritas, porque se non lles gusta unha competición co nome do Rei, que non a xoguen, disque. Non sodes españois, non xoguedes. Tamén poden respostar, se temos que ser españois, xogámola. E gañámola: son os dous clubes que ergueron máis copas. Aquí somos ou non somos españois para o que convén. E é certo que o Athletic e o Barça están vencellados a historia do sentimento nacional vasco e catalán, iso está aí, ainda que iso non significa que ser seareiro deles sexa ser nacionalista. Poucas cousas hai que unan nesas dúas terras a xentes de diversa condición e filias políticas como estes seus dous clubes de fútbol. Volvamos o himno.

Os himnos, as bandeiras, son símbolos: cousas que non son nada (melodías e trapos) mais que teñen un significado para moita xente, bo ou malo. Non digo que estea de acordo neste xesto, mais é un xesto que non debeu ser silenciado pola TVE. É unha falta de respeto á xente á que si lle importa ese símbolo. A pregunta é: por que soa o himno español nunha competición deportiva nacional? Por que non os dous fermosos himnos de ámbolos clubes, ou, directamente, nada? Onde pasa isto, fóra dos EEUU? A intencionalidade é clara.

Mais non deixa de ter graza que eses tertuliáns de sempre se tiren dos guedellos cos asubíos de onte mais calen coma petos cando, por exemplo, nas últimas visitas das seleccións de Francia e Turquía os seareiros da "Roja" apouparon os himnos destes países, ou ainda máis grave, que minimicen a polémica dos berros racistas cada vez que un xogador de cor da selección inglesa tocaba un balón no Bernabéu. Iso non é unha burla contra os símbolos nacionais, iso é humor español, cohones.

Insisto, non me pareceu un xesto apropiado, cadaquén coñecerá os motivos dos seus asubíos, mais a censura por un lado e a sobrerreacción dos de sempre polo outro póñenme enfermo. Sen ir máis lonxe, a web do Marca publicou este artigo sospeitosamente mesmo antes de que finalizase o partido. Mais se cadra, aventuro eu, moitos dos que asubiaron non o fixeron "contra España", senón "contra esta España", a España deste himno (unha marcha militar), este rei (calquera rei), esta bandeira (herdada do tío Paco) e ese índice sinalador que di como e cando es español ou non sen preguntarche, en suma, contra esta España na que senten que non caben. E a sentir non poden obrigar. Mais diso non importa falar. Mais diso importa non falar.

P.D.: Menos mal que o espectáculo futbolístico que lle seguiu fixo superalo todo, mellor falemos de fútbol e de cousas serias. Sempre antipaticei coa ditadura futbolística do Real e do Barça, mais teño que admitir que o paso coma un anano vendo o fútbol dos de Pep, dunha beleza que vin poucas veces na miña vida, por non dicir ningunha. Mágoa polo Athletic. En fin, que as finais de Copa me traen lembranzas moi entrañables e hilarantes...

P.D. 2: Asubiarían o himno porque o tocaron sen letra?