Municheando

(Imaxe tomada polo meu pai na Marienplatz de Munich. Vese ó fondo o Concello Vello)

Teño os meus pais de visita. Visitamos sitios que lles sorprenden. Eu xa os coñezo, pero dáme igual, o sitio a visitar son eles mesmos, tanto tempo sen compartirmos xuntos. Embarcamos no tren cara Munich e somos invadidos polo balbordo do último partido de liga. O Bayern de Munich podía saír campeón se lle saían ben as cousas. Se lle saían reviradas, podían quedar fóra da Champions. Os meus pais preguntan por cada monumento. Vai sol, onte treboadas. Turistas e máis turistas, e nós sen complexos, entre eles. Arrodéanos seareiros cantando. Polizei por tódalas partes, as súas vestimentas e armas de ir á guerra urbana contrastan coa paz da súa actitude e do ambiente. Do Bayern e do seu rival hoxe, o Stuttgart, aparentemente en boa harmonía. Nós ó noso, polo Altes e o Neues Rathaus, a Asamkirche, barroco, gótico, cervexa Paulaner... Mallamos ós pés, mercamos uns bocatas de Leberkäse para o tren, cansos e satisfeitos. Na porta da estación tres seareiros do Stuttgart increpan ós bávaros, ante a indiferencia destes. As sandalias rózanme. Hora e media de viaxe en tren. Volvemos con máis hinchas do Bayern en dirección a Ratisbona. Mentres eu planexo novas rotas bávaras e miro ó ceo preguntándome polo tempo, o climático e o outro, os hinchas do FCB van cantando con voces cada vez máis anubadas e atonais por mor do lúpulo. Mamá conta algo da súa pensión de Inglaterra, eu oio a súa voz, non colixo as palabras. O Bayern gañou e irá á Liga de Campeóns, mais o novo campeón de Alemaña é o equipo da Volkswagen, o Wolfsburgo. Tomamos algo na casa e falamos de Baviera, de política, de Munich, de fútbol. Festa verde dos campeóns na televisión, mentres o Dépor perde no último minuto en Sevilla. Caghená.